منی که من نیستم

وقتی اتفاق های این وبلاگ رو میخونم باور نمیشه که همه اینارو من از سر گذروندم. چقدر برای خودم غریبه ام. چقدر الان شکل اونروزام نیستم.

الان دیگه مامان نیست

یک سال و یک ماهه که نیست

الان دیگه من ادم سابق نیستم

الان همه چیزای که میخواستم رودارم

اما حال دلم اونی نیست که باید باشه

الان من اونی ام که داره گوه میزنه به همه زندگیش

و اگر به خودش نیاد

میتونه همه چیزو خراب کنه

مامان من همه زندگیم درد میکنه ...

نیستی که ببینی

عصبی...